Każdy kij zbudowany jest z uchwytu (grip), trzonka (shaft), hosela oraz główki kija (club head):

Uchwyt (grip) – jest to końcówka kija, za którą gracz trzyma kij. Uchwyt wykonany jest najczęściej z gumy (możę być również wykonany ze skóry naturalnej lub sztucznej).

Trzonek (shaft) – część kija, która łączy uchwyt z główką kija. Wyróżnia się trzonki metalowe lub grafitowe. Shafty różnią się między sobą, a najważniejszymi czynnikami wpływającymi na wynik uderzenia jest ich długość oraz twardość. Shaft powinien być dobrany do umiejętności gracza, w tym szybkości wymachu oraz jego predyspozycji fizycznych (przedłużany shaft dla osób wysokich).

Hosel - część kija, w której główka łączy się z trzonkiem.

 

Główka kija (club head) – część kija przeznaczona do uderzania piłki. Główka kija składa się z następujących części:

1. Lico (Club Face) - część, którą powinno się uderzyć piłkę
2. Czubek (Toe) - najdalej wysunięta w stosunku do hoselaczęść główki kija
3. Piętka (Heel) - część główki kija, która umiejscowiona jest bliżej hosela
4. Dolna krawędź główki (Sole) - podstawa główki kija, część stykająca się z podłożem
5. Rowki (Groves) - mające na celu nadanie piłce odpowiedniej rotacji

Budowa główki kija pozwala na uderzenie piłki odpowiednim torem (trajektorią lotu) oraz na odpowiednią odległość. Każdy z kijów golfowych różni się od pozostałych kątem nachylenia główki czyli tzw. loftem (im większy ten kąt tym piłeczka leci wyżej, ale i krócej) oraz długością trzonka (im dłuższy trzonek tym odległość większa).

Wyróżniamy następujące podstawowe rodzaje kijów golfowych:

1. Woods (Drewna) o numeracji najczęściej 1 (driver), 3 i 5 - służące do otwarcia dołka (najczęściej driver) oraz długich uderzeń na fairway’u (3, 5);
2. Irons (Żelaza) o numeracji najczęściej 1 - 9, które służą do gry na fairway’u: długa gra (1-6),  średnia gra (7 - 9);
3. Hybrids (Hybrydy) o numeracji odpowiadającej długim Iron'om (np. 1,2,3,4,5), które służą do długiej gry na fairway'u oraz do gry z rough';
4. Wedges o oznaczeniach PW/P (Pitching Wedge), SW/S (Sand Wedge), LW/L (Lob Wedge), służące do krótkiej gry na fairway’u oraz w celu omijania przeszkód;
5. Putter służący do gry na greenie.

Woods (Drewna) – w przeszłości wykonywane były z drewna, aktualnie wykorzystuje się inne materiały np. tytan. Kije są dłuższe i mają większą/masywną główkę a jednocześnie zachowano ich małą wagę, co wpływa bezpośrednio na możliwość wykonywania dalekich uderzeń - powyżej 200 m.

Woody podzielić możemy na:

1. Driver (1 wood) – jest to kij największy, którym uderza się z tee. Uderzenia tym kijem należą do najdalszych. Najczęściej spotykane drivery maja kąt nachylenia główki kija od 8,5 do 10,5 stopnia.
2. Fairway woods – kije o zbliżonej budowie do drivera. Wykorzystywane są do gry z tee oraz  do uderzeń piłki leżącej bezpośrednio na ziemi. W zależności od kąta nachylenia główki wyróżniamy 3 wood, 4 wood, 5 wood itp.

Irons (Żelaza) – shaft i główka wykonane są z metalu (często również spotkać można kije z shaftem grafitowym). Każdy z kijów z kompletu, różni się od pozostałych kątem nachylenia łopatki (loft), wagą, oraz długością trzonka. Typowy komplet składa się z: PW (pitching wedge),9,8,7,6,5 iron. Spotkać można również irony oznaczone jako 1, 2, 3, 4 które przeznaczone są dla graczy bardziej zaawansowanych. Ze względu na loft, kij o numerze 9 zapewnia uderzenie krótsze o wyższej trajektorii loty, niż kij o numerze 8 i tak dalej.

Hybrids (Hybrydy) - kije, które powstały z połączenia elementów iron'ów i wood'ów. Zaleta wood'ów to dalekie uderzenia, natomiast zaletą iron'ów jest łatwiejsze wychodzenie z rough'u. Hybrydy zapewniają również większą tolerancją dla błędów (łatwiej jest nimi zagrać niż długimi iron'ami).  Trajektoria lotu piłki uderzonej hybrydą jest wyższa niż w przypadku uderzenia iron'ami.   

Wedges – kije o budowie prawie identycznej jak kije typu irons, służące do krótkiej gry na fairway’u oraz w celu omijania przeszkód.

 

Wyróżniamy:

1. Pitching Wedge (P/PW) – przeznaczony jest do uderzeń piłki z odległości 50-100 metrów od dołka, charakteryzujących się wysoka trajektorią lotu, po których to piłka powinna zatrzymać się zblisko miejsca kontaktu z ziemią. Służy on także do uderzeń z okolic greena, do tzw: chip-shots. Kąt nachylenia PW to ok. 48 stopni.
2. Sand Wedge (S/SW) - przeznaczony do gry z piasku. Zbudowany jest w taki sposób, aby podczas uderzenia kij nie zakopywał się w piasek. Kąt nachylenia łopatki w SW waha się od 52 do 56 stopni.
3. Lob Wedge (L/LW) - służący do bardzo krótkich uderzeń o bardzo wysokiej trajektorii lotu. Używa się go głównie w okolicach greena, kiedy trzeba uderzyć piłkę nad jakąś przeszkodą (drzewo, bunkier), i kiedy chcemy żeby piłka miękko wylądowała na greenie, czyli, żeby się zatrzymała zaraz po kontakcie z greenem. Kąt nachylenia łopatki w tychkijach to 58 – 64 stopni.

Putter – używany na greenie lub w jego bezpośredniej okolicy. Kijem tym nadajemy piłeczce ruch toczący, bez odrywania się piłki od podłoża, w celu wtoczenia jej do dołka. Główka w tym kiju jest płaska i prostopadle nachylona do podłoża. Kij ten różni się również kształtem uchwytu (jest bardziej kwadratowy).

 

Ważnym elementem jest właściwy dobór kija uzeleżniony od cech fizycznych oraz umiejętności zawodnika - tzw. Club Fitting. Dobierając kije golfowe mamy wpływ na:

1. Grip - jego twardość oraz rozmiar (cienki, średni, pogrubiony).
2. Długość kija, która dopasowana powinna być do wzrostu zawodnika oraz długości jego rąk.
3. Kąt nachylenia kija do podłoża - Lie Angle.
4. Shaft - wyróżniamy shafty stalowe lub grafitowe, dobieramy również ich giętkość, która wpływa na prędkość główki kija w momencie uderzenia (XS - extra sztywny, S - sztywny, R - regularny,A - średnio miękki, L - miękki).
5. Wyważenie kija (dociążenie górnej części kija daje nam poczucie większej lekkości podczas swingu, dociążenie dolnej części zwiększy wrażenie ciężkości).